Apps die aandoeningen herkennen: waar leidt dat toe?

Apple heeft de Movement Disorder API toegevoegd aan ResearchKit, een platform voor medisch onderzoek. De API kan via de Apple Watch twee symptomen herkennen die op Parkinson kunnen wijzen. Welke apps kunnen nog meer een aandoening herkennen, en waar gaat deze ontwikkeling heen?

De API herkent de trillingen en ongecontroleerde bewegingen van de persoon die de Apple Watch draagt. Het is ontwikkeld op basis van gegevens van mensen met de ziekte van Parkinson. Nu houden de meeste mensen met Parkinson hun symptomen bij in een dagboek en herkent een arts de aandoening via verschillende testen, aldus Nu.nl.

Iphone-app herkent tekenen van autisme bij jonge kinderen

Een app kan ook tekenen van autisme herkennen, blijkt uit onderzoek van het Amerikaanse Duke Center for Autism and Brain Development. De onderzochte Iphone-app levert namelijk betrouwbare wetenschappelijke gegevens op. Ook zorgverleners en ouders zijn er enthousiast over. Het werkt zo: de app maakt met de smartphonecamera video’s van de reacties die het kind geeft wanneer hij een speciale film bekijkt. De video’s worden gekoppeld aan geautomatiseerde gedragscoderingssoftware. Vervolgens worden de emoties en aandacht van het kind gelezen.

Waar zulk onderzoek eerder alleen in een ziekenhuis of zorginstelling kan plaatsvinden, kan dat nu ook voor een deel thuis, vertellen de wetenschappers. De videoanalyses leverden namelijk dezelfde resultaten als het eigen autisme-programma van het Duke Center.

Apple Watch herkent hartaandoening, beroerte, autisme, melanoom en epilepsie

Al in 2015 bleek de data uit de ResearchKit van Apple Watch al geschikt om autisme, melanomen en epilepsie te herkennen. Het helpt artsen en onderzoekers om frequent en accuraat data te verkrijgen. Ook de signalen die wijzen op een beroerte kan het horloge herkennen. Vorig jaar bleek uit onderzoek dat het horloge met de app Cardiogram ook nog eens behoorlijk accuraat een serieuze hartaandoening kan detecteren.

Maar niet alleen Apple timmert aan de weg met het herkennen van aandoeningen. Ook de Nederlandse SkinVision is populair onder haar gebruikers. Tientallen mensen hebben de app op hun smartphone staan. Binnen de app kan de gebruiker tegen betaling een foto van de huid met bijvoorbeeld een moedervlek laten analyseren. Met de kleuren rood, geel en groen toont de app hoe groot het risico op huidkanker is.

“Mensen worden onnodig ongerust”

Echter is het oordeel van de app onbetrouwbaar, stelt de beroepsvereniging voor dermatologen NVDV in een onderzoek. Dermatologen van vier verschillende academische centra bekeken de plekjes die de appgebruikers instuurden zonder dat zij de uitslag van de app wisten. In 45 procent van de gevallen lukte het niet om binnen vijf pogingen een geschikte foto voor de app te maken. Soms groeit er teveel haar op de plek en andere keren is de lichtinval onvoldoende. Van de overgebleven plekken kende de app volgens de dermatologen in twee derde van de gevallen een onterecht hoog risico op huidkanker toe. En dat is een heel grote foutmarge, aldus de onderzoekers. “Mensen worden onnodig ongerust.”

Een verkeerde diagnose kan dus behoorlijk vervelend zijn. Maar hoe weet je dat een medische app betrouwbaar is? Volgens de Appspecialisten ligt de kwaliteitsbewaking bij universiteiten, artsen en onderzoeksinstellingen. Kijk dus goed of de app van een betrouwbare bron komt. Een CE-markering wijst weer aan dat een app aan de Europese Wet op de medische hulpmiddelen voldoet.

Gesprek met de arts blijft onvervangbaar

Waar leiden deze ontwikkelingen heen? Gaan digitale toepassingen in de toekomst onze diagnoses stellen? Nee, het contact met de zorgverlener is onvervangbaar. De arts kan namelijk de aandoening of ziekte definitief vaststellen en duiding geven aan de aandoening in relatie tot de gezondheid. De apps zijn eerder een hulpmiddel om een aandoening of ziekte eerder te herkennen, en om vervolgens met de arts te bespreken en daarmee een goed hulpmiddel op het gebied van Samen Beslissen. Anderzijds kunnen mensen met zo’n app makkelijker een deel van het onderzoek thuis doen. Zo is digitale zorg onderdeel van de reguliere zorg, en kan het mogelijk de kwaliteit ervan verbeteren.

Meer lezen? Projectleider van mijn eigen zorg

Er zijn nog geen reacties

Reageren